Zordur Şiiri - Murat Ülkü

Zordur göz göze gelince bakış kaçırmak,
Mümkün mü gönülden bu aşkı uçurmak?
Bin yıl geçse ne çıkar, zordur unutmak,
Yabancı olamazsın, can içimdesin.

Yollar ayrılsa bile, ruh gitmez öte,
Hüküm sürer bu sevda, her bir nefeste.
Aşk dediğin bir mühür, sığmaz kafese,
Kurban olduğum sensin, yan içimdesin.

"Hiç gitmedim" der kalbim, her saniye bak,
Alnımıza yazılmış, bu kutsal durak.
Araya girse dahi, en kara uzak,
Sen benden kopamazsın, kan içimdesin.

Gözlerinden okunur, o gizli feryat,
Sensiz geçen her ömür, eksik bir hayat.
Maziye gömülse de, dinmez bu heyhat,
Bitmeyen bir özlemle, tün içimdesin.

Kaderin o kalemi, susmaz yazar hep,
Seni bende yaşatır, bin türlü sebep.
Gönül kapım mühürlü, baştan sona edep,
Sımsıcak bir tebessüm, şan içimdesin.

Zaman dursa, dünya da dönmese artık,
Gömleğimiz olsa da bin yerden yırtık.
Bizim sevdamız diri, sanma ki bittik,
Damarda dolaşan o, ten içimdesin.

Ne yapsan silemezsin, alındaki izi,
Ayıramaz hiçbir güç, asla ikimizi.
Ezelden ebede dek, sarmış bizi dizi,
Gündüz hayalimde, her dün içimdesin.

Bakışın bir ok gibi, saplanır öze,
Gerek var mı sevdiğim, başka bir söze?
Çevirme o yüzünü, bak hele yüze,
Sönmeyen ateş gibi, sin içimdesin.

Felek ağını örse, engeller koysa,
Bütün dünya bir olup, karşı da dursa.
Gönül seni bir kere, menzile sorsa,
Bitmeyen bir yolculuk, yön içimdesin.

Garip Murat der ki; kalem kırıldı,
Kaderin o defteri, bize dürüldü.
Vuslat mahşere kaldı, boyun büküldü,
Gelecek sensin bana, gün içimdesin.