Zora düştüm ben Şiiri - Muharrem Ayrancı 2

Muharrem Ayrancı 2
545

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Zora düştüm ben

ANTOLOJİ ESER NO: 2
ESER ADI: ZORA DÜŞTÜM BEN
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 8’li (4+4) Hece Ölçüsü
TÜR: Arabesk / Dram

SÖZLER
[Şiir Bölümü]
Bak yine geçtiğim sokaklar aynı, oturduğum köşe aynı...
Ama her şey yabancı geliyor şimdi.
Yaşadığım bu yerde hala senin izin, hala senin kokun var.
"Unutursun" diyorlar; oysa insan unuttukça değil, hatırladıkça yanarmış.
Şimdi her hatıra bir kurşun gibi saplanıyor bağrıma,
Kime küseyim? Ben en çok kendime, en çok bu bozuk kadere küstüm...

[I. Kıta]
Ne oldu bilmem şu garip cana
Seven bu gönlüm hep zulüm buldu
Felek kastetti şu tatlı cana
Gül benzim sararıp erkenden soldu

[Nakarat]
Kadere küstüm ben, yara küstüm ben
Yıkıldı sarayım nara düştüm ben
Her yanım sızılar, inim inlerim
Bitmedi bu sızım, zora düştüm ben

[II. Kıta]
Yaşadığım yerde izin duruyor
Baktıkça hatıran kalbim vuruyor
Hasretin rüzgarı esip duruyor
Sinmiş kokun hala içim yakıyor

[Final]
Ayrancı der ki bu nasıl bir yazı
Dinmiyor içimde bitmez bu sızı
Sildi süpürdü bak baharı yazı
Kışıma kar yağdı, dert beni buldu

Muharrem Ayrancı 2
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 17:29:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


ESERİN HİKAYESİ "Bu eser; bir ayrılığın ardından kalan o ağır enkazın ve hayata karşı duyulan o soylu küskünlüğün hikayesidir. 'Zora düştüm ben' nidası, maddi bir zorluktan ziyade, hatıraların kurşun gibi ağırlaştığı bir gönül darlığını anlatır. Muharrem Ayrancı, tanıdık sokakların nasıl bir anda yabancılaştığını ve her köşe başında karşılaştığı o silinmez izlerin acısını dile getirir. Baharın ve yazın ansızın kışa dönmesi, ozanın kaderle olan o mahzun ama onurlu dertleşmesidir."

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!