Yarına kalmasın diye durmaksızın yürüyorum.
Fırtınalı ormanlar; durup dururken yükselen,
Herkese düz bana rampa bayırlarda yokum.
Söylesem, anlatsam anlayan olur mu bilen.
Kaç mermi sıyırdı bedenimi bilmiyorum.
Kaç darbe suçsuz ruhumdan aldı intikamını.
Daha elinden kurtulacağım kaçının.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta