Bilmiyorum göz kapaklarıma çöken tonlarca ağırlığı
Mengeneye ucundan sıkışmış ufacık bir yürekle taşımayı..
Zorr! ! Çok zor be Anne!
Alsan geri bedenimi ve uterustan kovulmuşluğumu öğretsen..
Belki de saymaktan vazgeçerim aşınmış idam ipindeki boyun izlerini
Ve gölgeler küçülür, küçülür..insan boyuna gelir...
Ben usulca kaldırırım yerden dizlerimi..
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta