Bilmiyorum göz kapaklarıma çöken tonlarca ağırlığı
Mengeneye ucundan sıkışmış ufacık bir yürekle taşımayı..
Zorr! ! Çok zor be Anne!
Alsan geri bedenimi ve uterustan kovulmuşluğumu öğretsen..
Belki de saymaktan vazgeçerim aşınmış idam ipindeki boyun izlerini
Ve gölgeler küçülür, küçülür..insan boyuna gelir...
Ben usulca kaldırırım yerden dizlerimi..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
