gümüş kolyeli pılını pırtını
yırtıp attığım kağıtları
bir balıkçı taktı oltasına
hiç bir balık bile yutmadı bu zokayı
ah.. aşk nasıl komikleştiriyor insanı
kronik gevezeliğimi bağışla
ben böyle içime ve sana suskun dursam
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta