Kirli sokağın isyanından bir düzine umudum
Ve göğsümdeki harabe, henüz uyku mahmuru
İçselleştiremediğim bu tanrı armağanı; canhıraş kader oyunu
Bir kitap, bir çelenk, gözyaşından bir demet
Ayın mehtabı bana aşık, ben nahif mum ateşine
Bu yazgı benim üzerime en vicdansız desise
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta