Zinnur Aldaş Şiirleri - Şair Zinnur Aldaş

Ne zaman son bulacak bu zemheri?
Dağlarımda bir gün güller açar mı?
Loş karanlık kaplamışken her yeri,
Bir daha ak güvercinler uçar mı?
...
Filizlenir mi tekrar tomurcuklar?

Tükendi artık sabrımında suyu,
Senle savaşacak gücüm kalmadı.
Unuttum şimdi aşk denen duyguyu,
Beni ağlatacak acım kalmadı.
...
Artık senin için bir hatırayım,

Karanlık gece sabahını,
Bekler gibi seni bekliyorum.
Gün görmemiş mazlum felahını,
Bekler gibi seni bekliyorum.

Körpe sevdama inen bir hançer,

Benim kadar seven var mı bilmem ama,
Hasretin narıyla yanan öz bendedir.
Çiğ sevdalar atılsın ki gönül potama,
Onları ateşiyle pişirecek köz bendedir.
...
Küskünüm yar’e hıçkırıklarımı duymadı diye,

Yine ayrılık ateşiyle yaşarıp,
Ardından ağlayan gözler bende kaldı.
Hüznün hasret kokan bağında yeşerip,
Bülbüller ağlatan sözler bende kaldı.
...
Ömür boyu mutluluklar diliyorum,

Şah'a kalkmış asil kır atların izini sür,
Her karışı tarih kokan şu Palandökende.
Sen hele gelip Erzurum'u bir de kışın gör,
Ejder tepesine duman duman sis çökende.

Bayrağımın,yıldızına göz kırpan,
O hilal kaşı kadar sevdim seni.
Koca gövdesine tekbirler çarpan,
Söğüdün yaşı kadar sevdim seni.
...
Hayran kalır güzelliğine bakan,

Beni nereye kadar seveceksin?
Aşkımdan bıkacaksın biliyorum.
Belki hakaret edip söveceksin,
Dünyamı yıkacaksın biliyorum.
...
Elvedâ sözün gidecek ağrıma,

Kalenin burcunda bülbüller öter,
Şaire ilham verir bu görüntü.
Şöyle uzaktan bir an görse yeter,
Şâire ilham verir bu görüntü.
...
Ruha huzur veren çayın sesidir,

Sana şiirler yazmak isterdim lakin,
Kalemim tutuk şimdi.
Bu akşam bu kadar olmasaydım sakin,
Atardım nutuk şimdi.
...
Sevdim zalim güzel bir kızın tekini,