Zinnur Aldaş Şiirleri - Şair Zinnur Aldaş

Derman kalmaz o an ayağımda,
Evlerinin önünden sessizce geçer giderim.
Tüm dertlerimden sıyrılıp yün yatağımda,
Tatlı bir rüyaya dalar giderim.

Sen beni sevsende sevmesende,

Yataklara düştüm diye üzülme halime,
Gönlümde bir çıban gibi azıver gitsin.
Kanı damar damar süzülmüş fersiz elime
Hüznü terennüm eden sazıver gitsin.
...
Cenazemde en arka safta ağlayıp,

Sevgi,içinde ölümsüzlüğü saklayan iksirin adı,
Bu iksirden bir damla alda öyle git.
Gönlüm bu iksirden her içtikçe susadı,
Gönlünde ki iksirden dudaklarıma salda öyle git.

Maziden kalma bir resim var düşlerimin elinde,

Tülden ince gözkapaklarının ardına,
Kirpiklerinle iplik iplik ör beni,
Bir deli rüzgar savurunca hasret yurduna,
Her gece rüyalarda gör beni.

Yıllar sonra karşılaşınca bakarsın elmiş gibi,

Zincirinden boşalan canavarı tutmak için,
Tabyalarda düşmana atılan ağdı Erzurum.
Ermeniyi sınırların dışına atmak için,
Kurşun olup sağnak sağnak yağdı Erzurum.
...
Tarihi şanla şerefle doludur,

Aşk; seni sevenin gönlünde paşa olmayı bırakıp, seni sevmeyenin elinde maşa olmayı tercih etmektir.

Aşkımın taşkınlığındandır aklımın şaşkınlığı.

Gözyaşlarıma aldanıpta hâlâ seni sevdiğimi zannetme. Bil ki o gözyaşları bir zamanlar kalbimde buz tutan sevginin damla damla eriyip kaybolduğunun ifadesidir.

Kimbilir belki bir yerlerde vardır tanınmadık kadınlara bilinmedik şiirler yazan tanınmadık şairler.Seçilmeyen kelimeler kullanıp,okunmayan bir yazıyla,görülmeyen bir kağıda dökmüşlerdir belki içlerini de o yüzden duyulmuyordur haykırışları...

Mutluluk pilavına hüzün taşı karıştırır dünya,
Her yiyişte kederleri kaşıktan ayıkla dur.
Ömür;içinde boş hayaller dolu fani rüya,
Sen kabre kadar gerçek diye sayıkla dur...

Türküler çaldın sazınla,
Dostlar seni unutur mu?
Gördün Hakk'ı kalp gözünle,
Dostlar seni unutur mu?
...
Seçmedin alevi-sünni,

Muson yağmurları altında yüreğim yine bu gece.Hançeremden çıkan gökgürültüsü gibi hıçkırık gözlerimde ki şimşekle birleşip düşüyor kalbimin tam ortasına.Şerha şerha yarılıyor gönül toprağım.Kan ve ateş fışkırıyor içinden.Lavlar yakıyor ciğerlerimi.Şelaler gibi çağlayan gözyaşlarım hücum ediyor bu yangını söndürmeye.Ortalık kızılca kıyamet.Bir tufan,bir tsunami var ruhumda.Kırılan fay hattıdır hasretinden çatlayan dudaklarım.Gözyaşlarımsa doluyor asit yağmurlarının bir kratere dolduğu gibi o yarık dudaklarıma.Tektonik depremler sarsıyor bedenimi.Heyhat ruh coğrafyam değişiyor hızla,gönül haritamı yeniden çiziyor aşkın.Ve soğumaya başlıyor şimdi içimde ki volkanik yanardağlar.Yeni bir jeolojik oluşumla tamamlandı ruhumda ki ovalar,dağlar ve platolar. İlham nehirleri daha gür akıyor şimdi kalbime.Dolup dolup boşalıyorum her an şiir denen ummana.Ve sen her aklıma düştükçe, emir veriyor gönül kaptanı akıl denen tayfaya:
"Yelkenler fora".
Ve sonrasında açılıyorum şiir denizinin o uçsuz bucaksız enginlerine,karanlık çökünce...