Zindanımdan Gelen Ses

Sükûtun hançer gibi, saplanıyor sineme,
Bir kelam et ne olur, merhem eyle şu yarama.
Utancım dağlar kadar, elim varmaz kaleme,
Senin bir tek harfini, hasret kıldım aleme.

Gözlerim yollarında, karanlık bir ekranda,
Ruhum can çekişiyor, sensiz geçen her anda.
Kendime kızıyorum, boğulurken isyanda,
Bir adım atamam ki, dilim lal bu zindanda.

Yokluğun zehir oldu, koca bir taş koynumda,
Büküldüm hasretinle, mahcubiyet boynumda.
O küçücük mesajın, fırtına kor ruhumda,
Ne olur sen yaz artık, bitir beni sonumda.