Kötü bir küfrün özgürlük rüyasında
belleğin ihanet senfonisi çalarken.
Geçerdi bir gölge misali kısır umutların son çaresizliği,
hatıraların tozlu eşiğinden.
Sonra,
soğuk bir hançerin keskin yüzüne dönüşürdü,
zindan da duran adamın yüzü.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta