ZİNCİRSİZ
İnsanlar özgürlüğü
dilediği gibi yaşasa ne güzel olurdu;
Gökyüzü kadar geniş,
deniz kadar hudutsuz…
Ruhlara, zihinlere
hiçbir zincir vurulmasa;
Korkular pas tutsa bir köşede,
yasaklar kendi kendine çözülse.
Hatta gönülden geçeni
doyasıya yaşasa insan
Bir sözü saklamadan,
bir sevgiyi yarım bırakmadan.
Ne kalpler yarım kalırdı o vakit,
ne düşler boynu bükük.
Özgürlük bir hayal değil,
her nefeste çoğalan bir hak olurdu.
Ve dünya,
belki ilk kez
insana yakışırdı.
Yücel ÖZKÜ
03 Mart 2026/05:10
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 20:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!