Zincire Vurulmuş Prometheus

Renklerle dolan bahçelerin arzularından
Çıktım. “Yaşamın gerçeği buymuş.” diye döndüm.
Buldum… Beni attıkları toz kaplı bi’ zindan…
Zindanda yaşamdansa ben onlarca kez öldüm!

Zâlimlere, zilletlere, zincirlere nefret
Kustuk senelerden beri yetsin bu esâret!

Antik ve mitik öykülerin dillere destan
Hak hırsızının rûhu içimden nefes alsın.
Kartallara yenmek amacından bırakıldım…
Özgürlüğümün celladı ölsen olamazsın!

Zâlimlere, zilletlere, zincirlere nefret
Kustuk senelerden beri yetsin bu esâret!

Gazlar boşa! Ülkemde kokun üstüme sinsin.
İster ki bu halk yanmanı korlar gibi dâim.
Solsan da çiçekler gibi kalplerde güzelsin,
Gökten ateşin nûrunu verdin bize devrim!..

Sen gel bize, sen gel bize özgürlüğü yâr et!
Sen gel bize düşlerle esâretleri mahvet!

Gel yoldaşım; özgürlüğün altında huzur bul,
Gitsin bu esâret tozu uçsun üzerinden.
Gel, baskıların hepsine bir hak, bir ilaç bul;
Gitsin ki bu illet soyu kalksın evimizden!

Zâlimlere, haksızlığa, istibdata nefret
Kustuk senelerden beri yetsin bu cehâlet!