Mevlâ'nın Zikri'nden gönül ıraksa;
O, benzer daldaki kuru yaprağa
Ardında nâm, şöhret n'olur bıraksa?
Dönmüştür, verimsiz çorak toprağa...
Yeter ki Mevlâ'yi zikretsin gönül;
Zemherî ayazda yaprak yeşerir
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Şiirdir,efendim..Okuyunuz..Anlayınız..Yaşayınız.. Ve dahası..yeşeriniz.. (kendime söylüyorum elbette kimseye değil..)
Bu gün tatil olmasi hasebiyle söyle güzel bir pazar kahvaltisi yaparken bir yandan da yine siirlerinizle istigal halinde olmak güzel. Su iki dörtlük aslinda bütün hayatin özünü özetini anlatiyor. Hayat gayemiz bundan ibaret. Gerisi bos laf. Alttaki yorumdan alinti degil de tastikler sekilde bir itiraf olsun benimkisi de. Evet ben de iyi ki sizi tanimisim. Bir sey daha var bu sayfalara hic yazilmamis ama ben mutlaka yazmaliyim. Siz Milli Görüs icin büyük bir kazancsiniz...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta