Zihnımın Sultanı Aklimdasin

Zihnimin Sultanı, Aklımdasın...

​Yabancı sokaklarda adımlarımı sayıyorum her gece,
Senin suretin düşüyor camların soğuk buğusuna.
Burada rüzgâr bile adını eksik fısıldıyor kulağıma;
“Kadın, kalbimdesin “dediğin o an, zihnimin başucundasın.

Gurbet, dar bir gömlek gibi sıkıyor artık bedenimi,
Zihnimin koridorlarında sadece senin sesin yankılanıyor.
Gözlerimi kapatsam, avuçlarımda memleket kokulu ellerin...
Düşüncemde sen, hayalimde sen; her nefesim senle doluyor.

Takvimden düşen her yaprak, aramıza gerilen bir duvar gibi,
Buralarda güneş bile sönük doğuyor, ısıtmıyor içimi.
Bir kuşun kanadına yükledim artık yorulan sabrımı;
Aklımın her zerresi seninle, ey vatan kokulu sevdam.

Gece çökünce bu şehre, yalnızlık dev bir gölge gibi büyür,
Yıldızlara bakar seni anarım, içimde sessiz nehirler yürür.
Zihnimde o son bakışın, o hüzünlü uğurlaman saklı;
Dönüp dolaşıp sığındığım tek liman, yine senin sevdandır.

Yolları çetrefilli gurbetin, her köşesi bir başka keder,
İnsan kalabalıklar içinde bile en çok kendi ruhunu özler.
Zihnimin en kuytusunda saklıyorum kutsal bir emanet gibi bizi;
Kader ayırsa da yollarımızı, sevda birleştirir canımızı.

Bir şarkı çalıyor radyoda, sanki bizi, bizi anlatıyor,
Gözlerimi kapattığımda ruhum o eski köye kanat çırpıyor.
Aklımda "hiç ayrılmayacağız" diyen o sarsılmaz yemin;
Gurbeti vatan yapan sensin, sensin bu zihni her gün dirilten.

Zaman bir nehir gibi akıyor ama içimdeki yangın bitmiyor,
Seni düşünmediğim bir saniye bile ömürden sayılmıyor.
Zihnimin sultanı, hayalin bir an bile yanımdan gitmiyor;
Bu masal mahşere dek, soluksuz bir ömür sürecektir.

Menzil ırak olsa da rotam hep senin olduğun o kıyı,
Sildim zihnimden senden gayrı ne varsa, her türlü detayı.
Mühürledim adını; sen benim en mukaddes yanımsın;
Unutma ey sevdiğim adam; sen her an, her saniye "aklımdasın."