Gözlerimde kaldın, kırılıp dökülmeyesin.
Akıp gitmeyesin benden, kal öylece atsız.
Okuma sana yazdığım şiirleri, kendini tanırsın.
Söyleme başta, en son söyleyeceğini.
Kulaklarımda dolanırdı her zaman.
Bana birileri hep söyledi.
Ben sevebilmeyi bilirim.
Bana hep sevgisizler rast geldi.
Bir avuca sığmazdım, ele düşmeden.
Anladım Hanya’yı omuzumda kopmadan kolum.
Devrildi üstüme buzdan zaman ve mekân.
Lütufmuş meğerse bu yaşadıklarım.
Hiç beklemezdim, sesimin duyulmayacağını.
Her sabah demeye geldim.
Hadi durdurun bakayım güneşi.
Koynuma bir sen gel diyemediğim.
Kenan Gezici 14/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 09:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!