Bakıyorum bomboş tavana karanlığı sara sara,
Ne çare buldum onda ne de bir umut...
O bana izletti ben daldım ona.
Sendeki sevgi bana olunca kıt kanaat,
Kim edebilir bu yokluk zindanından beraat!
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Taha bey bu şiir beni fevkalade etkiledi. Çok tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta