Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Haz vermiyor yaşamak..
Yaşamak değil ki bu,
Düpedüz nefes almak..
kimse yaşamın acısız toz pembe olduğunu söylemedi ki işte aslında çekilenler yaşamı anlamlı ve vazgeçilmez kılmalı
yaşama olan sevginiz ve inancınızı güncelleyin zira yaşamı nefes almak olarak görmek o nefese ihanettir
ama şiir için söylemek gerekirse
güzel dizelerdi
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta