Zeynep Saylan Şiirleri - Şair Zeynep Saylan

Yormayın Beni

Yorgun benim gönlüm, savurur gece
Sessiz hayal olur gölgemde hece
Bir iz arar rüzgâr, tenimde eser
İçime hüzünle batan bu oklar

YÜCESİN RABBİM

Mümin olanın en güzeli tarzı
Ruhu Yeryüzünde gezer ken Arzı
Beş vakit kaçırmaz sünnetle farzı
Bize nasip eyle yücesin Rabbim

Taştan duvar şu odam
Şahidim her an sodam
Yar olmadı bu adam
Taştan taşa sen diye
Dallarımı kırdılar
Yüreğimden vurdular

Kaç seven insan var.
Sanki yanyana
Böylemi avunacağım,
Yanımda olmayaşına,
Her dafasında.
Yanımda olsan,

Önceliklerin farklı,
bir kez daha anladım.!
Tek kalbime anlatamadım.
benim önceliğim hep sen

Oysa, orta kalan zamanlarda ben

Zeynep
Kuşlar kanat açar süzülür uçar
Zeynep yürür mutlu gezer neşeyle.
Nehirler taşlara çarparak kaçar
Zeynep yürür mutlu gezer neşeyle.

Zeynep
Gözlerinde akşamın en ince sesi vardı
Bir yağmur, kirpiklerine usulca dokunurdu
Zeynep bir güldü mü, mevsimler renk değiştirirdi
Sevdiği susunca, şehir bile yalnız üşürdü
Bir çınarın gölgesinde başladı hikâye

Zır Deliyim
Gurbete varamadım
Söyletmeyin çok doluyum
Sırlarını aramadım
Söyletmeyin ak doluyum
Deliyim ben, zır deliyim

ZÜLEYHA

Adını andıkça yanar geceler
Kalbinde Yusuf’tur susan acılar
Sözleri köz olur, dilde heceler
Züleyhanın aşkı yusufa sızı.

ZÜLEYHA
Bakış kalbime düştü, aklım her yere sordu
Yusufu gördü gözüm zaman orada durdu

Ayna yüzümü değil, onu gösterir bana
Aşkı içime sığmaz haykırırım cihana