ZEYNEP AKKUŞ 3 HAYATI
?Gecenin en tenhayız vaktinde,
Dünya elini eteğini çekmişken üzerimden,
Bir kapı aralanır göğsümün kafesinde.
Ne kilit ister, ne anahtar,
Sadece bükülmüş bir boyun,
Ve titreyen bir kalp yeter.
?Kelimeler yorgun, heceler dilsiz...
Gürültülü kalabalıkların "ben" davası biter burada.
Sadece "Sen" kalırsın geriye,
Şah damarımdan sızan o sonsuz nefes.
?Bir karıncanın ayak sesini duyan,
Düşen yaprağın kederini bilen,
Görmediğim ama bildiğim,
Tutmadığım ama hissettiğim...
?Yükümü bıraktım eşiğine.
Dünümün pişmanlığı,
Yarınımın telaşı,
Hepsi bir avuç toz zerresi şimdi.
Sonsuz merhamet denizinde,
Rotasını Sana çevirmiş,
Aciz bir gemiyim.
?Işığınla yıka karanlıklarımı,
Çünkü Senden başka gidilecek yer,
Senden başka çalınacak kapı yok...
Zeynep Akkuş.,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!