tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Ankara evim, vatanım
Doğduğum yer, öz ilim
Ayları, yılları devirdim
Sokaklarında, yollarında.
Büyüdüm “adam” oldum
Unutmadım “bizim elleri”
Giderim, bırakamam; duramam
Görmeden, öpmeden o mübarek “ana elleri”
Ama uçtum gün geldi yuvadan
Bir dişi kuş oldum “yuvayı yapan”
Şenlendi yuvam üç güzel yavruyla
Bense kol, kanat,sevgi, şevkat
Sonsuza kadar…
Anam-babam sevdalıydı
Vatana, millete, yaradana
Verdi cevherini biz evlatlarına
Dileği ...
