İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Ankara evim, vatanım Doğduğum yer, öz ilim Ayları, yılları devirdim Sokaklarında, yollarında. Büyüdüm “adam” oldum Unutmadım “bizim elleri” Giderim, bırakamam; duramam Görmeden, öpmeden o mübarek “ana elleri” Ama uçtum gün geldi yuvadan Bir dişi kuş oldum “yuvayı yapan” Şenlendi yuvam üç güzel yavruyla Bense kol, kanat,sevgi, şevkat Sonsuza kadar… Anam-babam sevdalıydı Vatana, millete, yaradana Verdi cevherini biz evlatlarına Dileği ve öğüdü atalarımın Tüm zürriyeti bu minval üz ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!