Atanan sahiplik eklerinin ardında,
Adından çıkıp kökü delen ses -
Ziynetiyle örülmüş o kafesi,
İçindeki orduyla deviren zeynep.
Ressamların hükmünü düşüren o sağır boşlukta,
Kendi anayasasını yazar çıplak kökler.
Şeffaf kelimenin durduğu eşikte;
Kendi renklerini doğuran harfsiz ihtilal.
Kayıt Tarihi : 29.06.2026 01:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!