Zeynebim,
Boncuk gözlü, kokusuna hasret kaldığım.
Ömrünün baharında yitip giden güzel yeğenim.
Bir bilsen yokluğun da annen neler çekti.
Gözyaşları sel oldu aktı,ne gecesi ne gündüzü kaldı.
İçine düşen kor ateş yakıp kavurdu.
Tek tesellisi sen bu dünyadan melek olarak ayrıldın.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta