Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
sadece bir şiir için değil, burada okuduğum tüm şiirler için şunu söyleyebilirmki; insanların okuduğu bir şiiri değil,yaşayamadığı,yarım kalan şeyleri hatırlattı bana.
belki de bunun sebebi Z.Monteleone'yle paylaştığımız bir sevgidir.onun kaleminden dökülen inciler benim gözyaşlarımdır belkide,,,farklı yerlerde farklı insanların yaşadığı ortak bi sevgi varsa onun yansımasıdır bu şiiirler.çok beğendim,,,yeni şiirleriniz olursa okumak isterim...
SERRA