Ey Nihâl’im, gaflet bahçesinde uyuyan,
Her nefeste hüsnünle yakan, aklımı çalan!
Bil ki bu kendine yetmezlik hâlim, bir gün
Beni ruhumun tenha kuyusunda boğacak.
Ey Nihâl’im, güçsüzlüğümü sarmalayan sırdaşım,
Bu isteksiz feryadım, mahşere kadar rezil edecek beni.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta