Ne Kemter kaldı dilde, ne Abdal gökte gezer,
Ne de Baba’nın hırkası sırrı çözmeye yeter.
Güneş bir harf ki, küllenmiş evrenin kitabında,
Ben o harfin nârıyım, yanmış bir sözden öte.
Sazım telini kırdı, sesim Hû demeyi unuttu,
Menzilim kayıp şehir, aynada suretim sustu.
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta