Gecenin bir vakti açıyorum gözleri
Aklımda anılar uçuşuyor
sağa sola savrulan güz yaprakları gibi
yazma hastalığım nüksediyor ki elimde kalem varsa zihnimde senin olmama ihtimalin yok
Sonsuzluk kümesinde ufacık bir nokta gibiyim hakikati arıyorum çaresizce
Dönüp dolaşıp sana çıkıyor tüm gerçeklerim
Bir sen bir de ölüm gerçeği tüm benliğimi sarsıyor derinden
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta