Aklımda,
Fikrimde,
Zikrimde...
Hep o derin boşluk: Sen.
Sen;
Eşsiz bir Zen,
Çayımın rengindeki dem.
Heceye sığmayan sitem,
Geceye sinen gizli matem...
İmkânsız aşk;
Tozlu yolların değil,
İncelmiş bir ruhun yüküdür.
Kalbin o ürkek kollarında,
Sırrı dökülmüş bir aynasın artık;
Kırılmaya teşne,
Bakılmaya korkulan...
Şimdi
Fısılda kadere;
İncitmeden kalbimdeki yerini,
Beni bende bırakıp,
Seni, benden azat etsin...
Ruhumdaki imzanı silsin…
Antakya, 15 Eylül 2020
Ali Özkan AsafoğullarıKayıt Tarihi : 26.10.2020 20:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Eşsiz olanı kader bile yerinden söküp atmaz. Hem bence kader öyle gönül işlerine falan da karışmaz..
Keyifle okudum, yüreğinize sağlık şair...
TÜM YORUMLAR (1)