Bileysiz bıçakların gülüşleri boğazımda
Yama tutmayan düşlerde
Rehin kaldım bozuk saat ayarında
Güneşin utandığı bu şehrin
Suçlu bir kedi sessizliğinde yürünen
Sokakları tükenirken ellerinde
Umudun iğreti bağlacı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta