Zemheri zamanı Şiiri - Dağlar Özügüç

Gücümüz neye yeter hiç bilinmez
Ama sevmekten de asla vazgeçmeyiz
Şimdi zemheri zamanı
Bize gelecekseniz hiç gelmeyin
Biz bu aralar biraz soğuğuz
Hasret vurdu çok yorgunuz
Herkes bilir içten içe beklemek zor iştir
Hasretin yüreği nasıl soğuttuğunu iyi biliriz
Kalbin inceldiği yerde şefkat coşar
Kış geçer, zaman çözülür
Ama insanın içindeki soğuk
Kurduğu hayal silindiğinde başlar
Soğuğu hiç bahane etmeye gerek yok
Biz üşümeyi öğrendik
Vazgeçmeden sevmeye dayanmayı da
Zira bazı yürekler kıştan değil ilgisizlikten
Üşür