ZELZELE
Tarih; yirmi dört ocak.
İki bin yirmi.Gece,
Saat yirmi elli beş,
Yer; Elazığ-Sivrice.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Kainatta ve yeryüzünde tesadüfe tesadüf edilemez. Yani her olandan ve ölenden haberdar olan birisi var. Zira onun LEVH-İ MAHFUZUN' DA KURU VE YAŞ HER ŞEYİN NE OLUP KALACAĞI KAYITLIDIR" O ZAT İSE ELBETTE HER ŞEYİN SAHİBİ VE RABBİ OLAN ALLAH-CC-TIR. O zaman bize düşen olaylardan ibret dersi almak ve dünya imtihanımızı daha güzel vermeye çalışarak hayatımızı hüsn-ü hatime ile bitirmeye bakmaktır.
Allah-cc- ölen mü'min ve salih kardeşlerimize gani, gani rahmet eylesin ve kalanlarına da sabr-ı cemiller lütfetsin amin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta