Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Yaradan kelamı kulağa girmez,
Nefsine kapılan değeri bilmez,
Atayı dışlayan evlatlar gülmez,
Nedense anneni gözün görmüyor.

Dokuzay taşıdı seni doğurdu,

Kaybetme korkusu sardı içimi,
Yllarca sürdürdük mutlu geçimi,
Vasiyet ederken yaptım seçimi,
Eşimle birlikte beni de gömün.

Kimsenin yanına sığınamam ki,

TÜRKİYE Yazarlar,Ozanlar olsun,
Bestakar buyursun Şairler dolsun,
Hizmet imkanını katılan bulsun,
Benim gurubuma dileyen gelsin.

Kalem tutan eller burda kükresin,

Dikenler içinden salar kokuyu,
Sağlıklı tutuyor cildi dokuyu,
Samimiyet artar siler korkuyu,
Hediye olarak gül iste benden.

Konuşma adabı heran önemli,

Her sabah kalkınca ışığı yakıp,
El, yüzü yıkayıp aynaya bakıp,
Uyarmaya gelip yanağı sıkıp,
Aşkımı,sevdamı seni güncelle.

Gözlerin içinden dünyaya dalıp,

Çareşiz bekleyiş senide üzdü,
Yoksulluk,sefillik sorunlar dizdi,
Çektiği çileden annende bezdi,
Ağlama bebeğim güneş doğacak.

Ufukta aydınlık belirmektedir,

Biratmış boyunda birazcık iri,
Tombul yanaklıdır sevecen biri,
Enerji doludur hünerli,diri,
Kahverengi gözle bakıyor Gülsüm.

Giyimi,kuşamı yakıştırıyor,

Sağlığı daima hiçe sayarlar,
Denge bozuldukca kaçar ayarlar,
Zehirli maddeyi içer doyarlar,
Sigara, içkiler açık intihar.

Tekelde,markette bulunabilir,

Adana Kozan'dan bir gül kokuyor,
Minnacık bebeğe sevgi akıyor,
Anası Birsen'de iyi bakıyor,
Bay bay öpücüğü saldım İrem'e.

Yaren adıyla da bazen anılır,

İçin bir başkadır dışın bir başka,
Lügatında yer yok sevgiye aşka,
Vijdanı kuşanıp katılsan keşke,
Gözümde canisin insanmısın sen? .

Kurlu düzenini yok ediyorsun,