Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Kızımın kaderi belki imtihan,
Platin metale aklım takıldı,
Kanser olunca da yıkılır dünyan,
Damadıma kemik nakli yapıldı.

Onkoloji bölüm başkent Ankara,

Oniki eylülu fırsat bildiniz,
Binladin diyerek uçup geldiniz,
O mahsum canları yere serdiniz,
Yıllardır savaştan ne kazandınız? .

Afkanistan halkı rezil,perişan,

Kanser hastasına gerekli bence,
Ayırım yapılmaz yaşlıya, gence,
Serum takılırken, damar işkence,
Sana da yapıldı kemoterapi.

Her hasta şifalı hapları alır,

Bindokuzyüzellibeş yıldır doğuş,
Ahşap bir hane de beşiktir kovuş,
Varlığa, yokluğa, açlığa alış,
Şiir de bellidir benim kimliğim.

Mutafali babam,anam da Döndü,

İçimde ki kini atamıyorum,
Yatağım da rahat yatamıyorum,
Öfkem kabarıyor tutamıyorum,
Sana kırgınlığım devem ediyor.

İki yüzlü halin perişan etti,

Çocukken başladın beni dövmeye,
Devam ediyorsun her an sövmeye,
Gerek duymuyorsun bizi övmeye,
Ben sana ezelden kırgınım baba.

Hediye sunarken ayırım yaptın,

Sosyatik hayatı arzulamakta,
Makyajla cildini hazırlamakta,
Defile, şöleni sezinlemekte,
Giysi de kendini yarıştırıyor.

Her türlü ortama uyum sağlıyor,

İlçem Şarkikaraağaç, köy Bey köy,
Birazda ilgini benden yana koy,
İltifat, şiire hazmederek doy,
Kırk dört yıllık aşkım sende Isparta'm.

Yedi yaşa bastım okullu oldum,

Partiler için de vaatler arttı,
Ağızdan çıkanı vatandaş tarttı,
Kimisi barajı aşmaktan yırttı,
Siyaset küfürle kirletiliyor.

Seçim meydanları fazla ısındı,

Parasız,pulluktan silamda bıktım,
Zorluğa katlandım gurbete çıktım,
Sizden umutlandım boynumu yıktım,
Uysalca davranın yormayın beni.

Hasretlik,özleme mecbur alıştım,