Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

YARISI

Her insan kendince tasarım yapar,
Bu süreç geçerli yaşlıya, gence,
Vedalaşanlar da elleri öper,
Ömrümün yarısı yolculuk bence.

Kansev derneğinde arkadaşlarım,
Belli saatlerde buluşuyorlar,
Rahatsızlık yaşar o sırdaşlarım,
Hayır yapmak için yarışıyorlar.

Kimi kazak örer, kimide patik,

YAR OLMAZ

Güzelin peşinde hayran çok olur,
Kendini beğenir sevgi yok olur,
İkramlar bollaşır karnı tok olur,
Dünya güzelinden bana yar olmaz.

YAŞ

He doğum gününü kutlamak güzel,
Kocalık diyerek seslenmiyoruz,
Her kişi kendince yaşıyor özel,
Yaş ilerleyince istenmiyoruz.

Acının acısı oluyor işte,
Lokmayı gevsek de zor yutuyoruz,
Aynı araçtaydı kayın, enişte,
Kazada öldüler yas tutuyoruz.

Baba, kızda derin darbeler aldı,

YAŞ 50

Alnını secdeye koyamadın ki,
Aktifte değilsin, hep tekliyorsun,
Hakka giden yolu bulamadın ki,
Yaş elli sen daha ne bekliyorsun?

YAŞ 64

Henüz çocukluğu yaşamadım ki,
Hayalim,ümidim bitmedi ve çok,
Gençlik üzerimde boşanmadım ki,
Yaş atmış dört olmuş haberimde yok.

YAŞ 95

Her iki kulak duyabiliyor mu?,
Gözler uzağı görebiliyor mu?,
Dilin cevabı verebiliyor mu?,
95 yaştasın, sağlığın nasıl?.

YAŞA

Bu devran döndükçe zaman aşınır,
Ömür sona erer olsan da paşa,
Alerji olanlar elbet kaşınır,
Sağlığını koru hayatı yaşa.

Karamsar durdukça kaybın artıyor,
Ufkunu aydınlat yeşil ışık yak,
Hastayım diyenler kefen yırtıyor,
Ölmeyi bırak da yaşamaya bak.

Kanser olsan bile tedavi mümkün,