Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

KAYAR

Tiryaki olmuşum maviliğine,
Ay düşer içine mehtabı yayar,
Hayranım bağlılık, sakinliğine,
Gözlerim nedense hep sana kayar.

KAYAR !.

Elimde değildir bu gönül işi,
Pes deyip bırakmaz,kırılsa dişi,
Elbette farklıdır çok seven kişi,
Gördüğüm güzele gözüm kayıyor.

KAYA, TAŞ

Kime güveneyim bende şaşırdım,
Öfkemi yenmedim bardak taşırdım,
Hak ettin diyerek şamar aşırdın,
Arkadaş dediğin kaya, taş oldu.

Hayatımı oku, iyice tanı,
Rahatsızlık varsa iyileşecek,
Şiire dönüştü yaşanan anı,
Seninle dostluğum koyulaşacak.

Uzaklık yakınlık bence fark etmez,

KAVRA

Sevgi çemberine takılamadım,
Yüreği, kalbini yakalamadım,
Kucağa atılıp akıllanmadın,
Aşkın deryasını kavrayamadın.

KAVRARSIN

Elinden oyuncak düştüğü zaman,
Çocukça duygular geçtiği zaman,
Yüreğin sevdaya göçtüğü zaman,
Aşkın deryasını kavrayacaksın.

Önce çekirdekler bir bir seçilir,
Alanı ayrılır otlar biçilir,
Bir metre arayla ocak ölçülür,
Tohum yeşerince yaprak belirir.

Milli topraklarla tadıda artar,

Kırk beş yıl öncesi çıktım gurbete,
Uzun hasretliğe alışıyorum,
Özlem duyuyorum ben memlekete,
Çok şükür köyüme kavuşuyorum.

Arada , sırada yapsam da gezi,

KAVUŞMAK

Hasretlik çektikçe ruhu daraltır,
Beynimde düşünce, derdi abartır,
Ayrılmak, birleşmek aşkta kuraldır,
Sana kavuşmaktır en büyük arzum.

Yerel yazarlara bir yer ayrıldı,
Beğenmeyenler de taşınabilir,
U dönüşüyle de köşe çekildi,
Stantta kargaşa yaşanabilir.

Her kişi eseri övünebilir,