Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

İLLEDE SEN

Yalınız bırakıp giden suçludur,
Halini arz eden ,seven güçlüdür,
Sanata aşığın elbet hissidir,
Yanımda daima sen olmalıydın.

Sakın ha korkuya asla kapılma,
Duacı olarak korun devleti,
Bir lokma misali çabuk yutulma,
Sende atlatırsın kötü illeti.

Kansere kader de bu alın yazı,

İLLETTEN

Milletin önünde zehir yakıyor,
İlahi nurunda kalbine insin,
Biraz kaçınsam da, gözler bakıyor,
Ne olur Allah'ım yavrum tiksin sin.

İNANMIYORUM

Eline almadın bir demet çiçek,
Sırların çözüldü orta da gerçek,
Hile yapa yapa bozuldu ölçek,
Beni sevdiğine inanmıyorum.

Esnaflık inançla yürütülmeli,
Gereksiz yeminler arıtılmalı,
Küfürbaz sözlerde kurutulmalı,
Alışta, verişte inatlaşıyor.

Müşteri haklıysa, hakkını versin,

İLK !.

Beşikler sallanıp tokuşu yordu,
Elleri elimde sıkışıyordu,
Belli ki yıldızlar çakışıyordu,
İlkin onu gördüm,onu beğendim.

İLK

Sadık yar olmaya kararı verdim,
Değerlim sin benim, asla dövemem,
Evlilik sürecin sırrına erdim,
İlk seni sevince, başka sevemem.

Sen naziksin ama, bende hassasım,
Dertlere sardırdı bütün bedeni,
Dostluk güzel şeydir olma sen hasım,
Mütevazi davran incitme beni.

Kadınlık gururun ağır basıyor,

İNCİNDİM !.

Niyeti bilmeden yanlış yorumun,
Cahillik sergiler acı durumun,
Hala silinmemiş kalpten kurumun,
Hayır yok diyerek incittin beni.

İNSAN AVCISI

Allah'ın verdiği cana gasp eder,
Aileyi üzer derin acısı,
Kimini öldürür, bazen hapseder,
Kötülük düşünür insan avcısı.