Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

AYRILMAYINIZ

Evladın görevi ataya uymak,
Anneye, babaya darılmayınız,
Ufkunuzu açar kitap okumak,
Okulunuzdan da ayrılmayınız.

Beş oğlan, bir kız var ikisi öldü,
Kibarlık bekleme, tavrı da kaba,
Büyüğe kararır, küçüğe güldü,
Beni çok üzüyor ayrımcı baba.

Sokağa koyamam bizim atamız,

Allah'ın izniyle yapılan işler,
Yoluna harcansın enerji, güçler,
Fitre, sadakalar, namaz, oruçlar,
Uhrevi aleme azık değil mi? .

Her malın değeri normal biçilmiş,

Lüzumsuz sözlerle beyin yıkanmış,
Akıl şarzetmiyor şuur tıkanmış,
Toplumun içinde yürek yakanmış,
Nekadar dil döksem uslanmıyorlar.

Kırıyor,yıkıyor deviriyorlar,

AYRIYIZ

Birleşmek istedik ama olmadı,
Aile ferdimiz ilgi duymadı,
Gönlümüz üzgündür,huzur bulmadı,
Elimizde değil, kader ayırdı.

Bin dokuz yüz yetmiş beş doğum yılı,
Şarkikaraağaç, Bey köylüyüz biz,
Mehmet Ozan diye vardır bir oğlu,
Antalya'da yaşar Ayşe gülümüz.

AYŞE GÜLÜMÜZ

Kanında mikroplar cirit atarken,
Tutulmuştu sanki iki dilimiz,
Kollarına girip, destek tutarken,
Çok şükür kurtuldu Ayşe gülümüz.

AYVAYI YEDİM

Farklı bir yönlere çekilir bazen,
Bahçıvanlık yönü açıkça dedim,
Bir dala tutunmaz başı boş gezen,
Fidanı büyüttüm, ayvayı yedim.

AY ve YIL

Takvim yaprakları her gün düşüyor,
Özel günleri de seçi veriyor,
Kimi yandım diyor, kimi üşüyor,
Aylar,yıllar çabuk geçiveriyor.

AZALACAK

Her kişi kendince kusur işliyor,
Haddini bilmeyen bazen söz alır,
Kimi affediyor, kimi suçluyor,
Sorunlar aşılsa, dertler azalır.