Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Sabah erken kalkar sırtında haba,
Günlerce,aylarca harcıyor çaba,
Şeftali, kirazı doldurur kaba,
Gül yüzlü insanlar gülümsemekde.

Kadınlar,kızlarla,erkek karışık,

Elimde gül suyu yüzümde krem,
Gül esans değerli tartıyor dirhem,
Mis kokuyu kokla olmassın verem.
Gül şehrin insanı Isparta'lıyım.

Tarihi yerlerle övünüyorum,

Sana odaklandı beyin,şuurum,
Uzağa gitsende yine bulurum,
Cevapsız çağrına memnun olurum,
Ben seni ararım yeterki iste.

Tül perde ardında karaltı belirt,

Giyıme,kuşama önem vermeli,

Dışarı çıkmadan ayna görmeli,

Davet edilirse öyle varmalı,

Demek ki içinde şüpheler mevcut,
Arzusuz,isteksiz görünen vücut,
Kesin kararlıysan çabucak ocut,
Aşkını itiraf edemiyorsun.

Dilinin ucunda sevgi çıkıyor,

Kavga edenleri ayıram dedim,
Dizime ansızın bıçağı yedim,
Kanlar fışkırınca patladı ödüm,
Geçmişin izleri kolay çıkmıyor.

Abimle birlikte tarlaya gittik,

Yaz,bahar ayları nasıl aranır,
Aynaya bakılır saçlar taranır,
Eline kap alan gezer kıvranır,
Suların sovuğu Ayazmana da.

Kestane ağacı gökleri sarmış,

Karşılık beklerken zorluğu çekme,
Peşine düşürüp yollara ekme,
Sevdiğim insana vuramam tekne,
Seviyorsan beni aşkımı hisset.

Gözlerin içinden gözümü ara,

Isparta gülünden aldın ismini,
İnşaat amlemi yaptım resmini,
Sıcacık yuvada söyle hissini,
Bahçede,saksıda,binada Ayken.

Depreme dayanır planlı işler,

Saçını tararken sık sık bakardın,
Yanına gelince gözü kıpardın,
Tebessüm saçardın cilve yapardın,
Aynalar içinde seni aradım.

İleri, geriye gider gelirdin,