Zehra Nuran Akkuş Şiirleri - Şair Zehra ...

Uzaklardan o güzel dosta selam olsun
Yıllar unutturmadı seni lakin
Unutulduk mu ne?

Yüreğimizdeki o güzel zamanlar
Hep izdüşümlerimizde kalsın

Ne bıraktığın çiçeğe bakabildim ne öğütlerini tutabildim
Gittiğin günün ardında kaldı tebessümlerin
Ellerim öksüz yüreğim yetim
Bu sonbahar bahçelerinden gün dönerken
Bırakıp hüznünü pencerelere
Yalnızlık davetsizce girer siner köşelere

Hüzünle gülüş arkadaş acı ile tatlı yoldaş
Dua ile ah bir savaş
Vicdan kendi başına bir yarış
Ya doğrularla huzurlu yaşayış
Ya içten içe yanıp kül oluş
Aç gözlü tokluğa yok affoluş

Kapımı açınca ayaklarım toprağa basmalı
Ellerim çiçeklerle buluşmalı
Bizi okşa der gibi uzanmalılar
Dudaklarımla dokunmalıyım
İçime doldurup derin bir nefes ile o güzel kokuları

Bir gönül türküsü düştü dilime
Sevda bende yangısı bende
Yetimin öksüzün kederi bende
Gidenin ardına düşen mahzun bakışların hüznü
Bitmeyen uzakların hasreti bende

Yaş ilerleyip evdeki şenlik azalınca
Hayatı geri saracak
Epeyce boş zamanlar başlıyor
Sorular koşturuyor beynimizde
Bir yalnızlık mı yoksa bir ferahlık mı
Bir süre kendimizi dinliyor

Sana ne oldu be kuzum uzaktaki sevgilim İSTANBULUM
Seni hep sevdim sadece sevdim
Bir türlü baş edemedim yaban ellerle
Koruyup gözetemedim
Geçen yıllarla hep üzüldüm
Gri akşamlar olup gözlerimden süzüldün

Bak sen demek bana hep hasrettin
Uykusuz geçen gecelerinde kederlendin
Mevsimler hep haber verdi gecişleri dinlemedin
Büyütmedin sevgiyi erteledin özleyişleri
Ama gittin bayağı bir senelerle

Hangi şarkılar anlatır seni bilmem ki
Hangi cümleler dizer mısralara seni
Sensizlik acıtıyor üşütüyor yüreğimi
Issız sokakların yalnız kedileri gibi
Ayak seslerini dinliyorum geceleri

Sıcak bir temmuz öğlesi dinlendirdi beni yarı yıkık
Bir kerpiç duvar gölgesi belenip toprağa
İçten bir şefkatle çamurdan evler yapıp
Aklımdaki cennete gönlümün aşkını buyur edip

Bir kır kahvesinde bir ney çalınsın kulağıma