Zehra'm Şiiri - Ayten Özlem Yeşilçalı

Ellerini tuttuğum o ilk günü hatırlıyorum,
Zaman dursun istedim, hâlâ o anda yaşıyorum.
Boyun uzasa da, sesin değişse de her geçen gün,
Sen benim kucağımdaki o minik bebeksin her gün.
Gözlerindeki ışık hiç değişmedi, hep aynı masumiyet,
Senin varlığın bu hayatta bana en büyük emanet.
Zehra’m, canım kızım, ömrümün en güzel çiçeği,
Seninle anladım ben sevmeyi, o karşılıksız gerçeği.
Adımların seni nereye götürürse götürsün hayatta,
Bil ki bir elin hep benim avcumun tam ortasında.
Uyu hadi dizlerimde, dertlerini ben alayım,
Sen hep benim bebeğim kal, ben hep limanın olayım.