Zehirli Duman Şiiri - Kıvanç Şener

Hayat ağlar, su yağmurun üzgün
Gecesinden de maskesiyle akar.
Yere düşmüş, umûdu bitmiş gün…
Kara gökten su damla damla yağar.
Düşer elbet, kara kar…

Koca bir sarmaşık dolanmış aya,
Bu yeşil bahçeden uzak elvan
Çıkabilmiş midir bugün karaya?
Öyle halsiz, zehirli, solgun olan
Çâresizdir o fidan…

Hani sevgiyle baktığım gülbün;
Hani sislerle kaplanan bu şehir?
Hepsi renksiz ve sahtekâr bugün:
Gri dumanlarla alçalan bu zehir.
Yaslı yağmur üzgün…

Acı, kasvet ve sinsilikle akan;
Kahpedir katreler; kaçak, kararan…