Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Vefasızlar, zavallılar yaratır, işin özeti bu galiba,aşka tutulmuş zavallımı olur,yoksa içinde yaşattığı duygular rehbermi olur kişiye bilinmez.kişi olayı farklı yaşar,,,kutlarım,,,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta