Yüreğimden bir çakıltaşı çalıp, sessizce kaçmaya çalışan zangoç!
Az kalsın, sonsuzluğun katedraline es vuracaktı aryalar..
Başını kaldırsaydın sen de görecektin.
O es’lerin yanına bir “nü ben” yakışırdı ama
Tenha bakışlarda kopan fırtınalar,
Sanırım relç etti parmaklarımızı,dokunamadılar...
Bir sonraki sefere; yere saçılan renkleri, cebindeki yağmur sularıyla karıştırmak için;
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




çok güzel bir anlatım.Profesyonel bir ifade.
Bu şiir sizin şiirinizin ağır toplarından biri olacak gibi gözüküyor.
şiire saygılarla
Mine Özdemirtaş
Söylemek gerek o zangoça,bıraksın yüreklerden çakıltaşı aşırmak arzusunu da,önce diz çöküp Meryem Ana'nn huzurunda ,yalvarsın kendisini bekleyen o, eli fırçalı(!)nın, yüzünün sıkılgan kızarmışlığını giderecek bir renge boyaması için yüzünü...
Saygılarım şiirinize,sevgilerim size Özge Hanım kızım,
(ve teşekkürler şiir hakkında verdiğiniz tiyo için)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta