Zambaklar doğuyordu
kaküllerin düşüyor iken kaşına
esrik bakardı gözlerin
derinleşince nefes alışverişlerin
sonra zambaklar dudaklarında beliriyordu
anakara arayışına devam etmenin tam vakti
kıyıları geçiyordum, bilfiil dil boyunca
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta