yüreğinin korkuluklarındayım sevgili tanrım !
düşüyorum ve düştüklerimi bir bir topluyorum ayaklarının dibinden
bir kez daha kepaze bir yüzsüzlükle sırtındayım utançlarımı saçlarımdan uçuran rüzgârın..
kuşun kervanın geçmediği ıssızlıkla küfürleşiyorum
uğultulu bir yalnızlık ve imkânsız bir tanrının bıraktığı boşlukla sevişmek üzere dönüyorum dünyandan
bir kez daha ölüyorum karanlık bir patikada
pıhtılaşma yapmış bir uyarımsızlıkla..
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta