Zamansız baharların
Heveslerine yenik,
Narin çiçekleri gibiydik.
Çocukça
Hesapsızca yaşayan
Papatya, nergis,
Menekşe, lale
Donatırdık tüm kırları
Cemrelerden de
Habersiz bir halde
Aldanarak
İçimizi ısıtan ilk güneşe
Yaksa da soğuk içimizi
Soldursa da güneş
Rengimizi
Alıp götürse de
Rüzgâr kokumuzu
Zamansız
Baharların düşleriydik biz
Kayıt Tarihi : 30.11.2025 15:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli 2024
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!