Dünya kurulalı beri...
İnsanlar ölüyor.
Doğuyorlar ve
ölüyorlar.
Savaşlar ve aşklar... Merhamet ve barbarlık...
Hüzün ve coşku...
Kar ve güneş...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Doğan ve ölen...
Seven ve nefret eden...
İnsan...
Mutluluğu ararken, yaşamayı unutan insan!
Halbuki;
Sabahın koynunda saklı başlangıç
İkindinin gözbebeklerinde hüzün.
Gün yirmidört saat.
Ölüm bir yerlerde bizi bekliyor.
Bizi gerçekten tatmin edecek bir mutluluk için, ne kadar vaktimiz var?....
harika dizeler.. :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta