Zamanın Zinciri Şiiri - Nurullah Başlığ

Zamanın ötesinde gizli bir hazineyim,
Kendi sesimle dolan sonsuzluk evreniyim.
Ne mekân kısıtlar beni, ne zamanın zinciri,
Yıkılan her sarayın değişmez temeliyim.

Toprağın bağrındaki o can verici soluk,
Güneşin kalbindeki harlı ve kızıl oluk.
Benim nefesimle döner göklerdeki her yıldız,
Bende erir karanlık, bende biter her soğuk.

Denizlerin dibinde uyuyan inci benim,
Yaralı gönüllerde sızlayan sancı benim.
Yolcu benim, yol benim, varılacak yer benim,
Kervanları yürüten o gizli hancı benim.

Sükûtun lisanıyla her dilde zikredilen,
Aşkın o ateşiyle kalplerde şükredilen.
Suretler gelip geçer, değişir binbir kılıf,
Değişmeyen gerçeğim, özde hep fikredilen.

Gündüzün şavkı benim, gecenin sırrı benim,
Ölümün sessizliği, hayatın nûru benim.
Kâinat bir sahnedir, her rol benim elimde,
Mağrur başların tacı, yerin de kahrı benim.

Adım binbir dildedir, özüm ise hep tektir,
Bu muazzam mülkümde her şey bana destektir.
Benliğimi sorarsan, "ben" dediğin şey benim,
Beni bende bulmayan, sadece bir kölektir.