Zamanın Yorgunluğu Şiiri - Yakup Günel

Geri döndüren neydi insanı?
Her şeyden herkesten vazgeçirerek.
Tüm umutlarını,hayallerini...
Bir kenara bırakarak.

Yaşanmışlıkları bir kenara bırakıp,
Yaşanmamışlıklara hasretle bakmak...
Bir sigaranın dumanında onu anmak...
Her aklına geldiğinde sisli bir dumanın etkisinde kalmak...

Geçmişi geçiren,
Zamanın hızı değil, insanın yorgunluğudur.
Asla unutmam, geçmez dediği zaman...
Kendini yiyip bitirdiği yorgunluğudur.

O sigarayı yakarken,
Aslında anılarını yakıyordur insan.
Eriyip giden sigara değil de...
Onsuz asla geçmez dediği zamandır.